هند باید موانع ورود برای شرکتهایی که مایل به استفاده از IPO هستند را کاهش دهد. SEBI باید بیشتر شبیه SEC باشد

[ad_1]

آرویند پاناگاریا و راجویف مانتری

بخش بازارهای سرمایه ویژه از جمله ذی نفعان اولیه اصلاحات اقتصادی بود که در سال 1991 آغاز شد. در نتیجه ، امروز هند دارای بازار سهام پر جنب و جوش است. اخیراً ، سرمایه بازار شرکتهای معامله شده در بورس سهام بمبئی از مرز 3 تریلیون دلار عبور کرده و این هشتمین بازار سهام بزرگترین بازار سهام در جهان است.

در سال های اخیر ، صندوق های سرمایه گذاری خصوصی به عنوان یک تامین کننده مهم سرمایه در مراحل اولیه و مرحله رشد برای مشاغل مختلف صنایع ظاهر شده اند. در حالی که این روند در سراسر جهان قابل مشاهده است ، اما تسلط سهام خصوصی در هند سابقه طولانی تری داشته است. اگرچه احتمالاً عوامل متعددی در پشت این پدیده وجود دارد ، اما یک مورد مهم تنظیم نسبتاً دقیق بازارهای سهام عمومی است.

هیئت اوراق بهادار و بورس هند (SEBI) با ایجاد موانع زیادی برای ورود شرکت های جدید به بازار سرمایه عمومی ، به نفع سرمایه گذاران سهام خرده فروشی در معرض خطر قرار گرفتن در بازارهای عمومی است. اما عواقب ناشی از چنین رویکردی خفه کردن رشد سهام عمومی از طریق عرضه های اولیه (IPO) است.

چاد کرو

SEBI معیارهای واجد شرایط بودن برای شرکتهایی که مایل به استفاده از IPO هستند بسیار سخت است. به عنوان مثال ، آنها ملزم به داشتن دارایی های مشهود حداقل 3 کروری هستند. تنظیم کننده همچنین از آنها می خواهد که در سه سال گذشته سود عملیاتی 15 کرور روپیه به نمایش بگذارند و در هیچ یک از آن سال ها ضرر عملیاتی نداشته باشند. یک نیاز دیگر ، ارزش خالص 1 کرور روپیه در هر یک از سه سال قبل است.

این الزامات را با کمیسیون بورس و اوراق بهادار (SEC) ، همتای SEBI در ایالات متحده مقایسه کنید. برخلاف SEBI ، SEC با ارائه یک پرونده تجاری دقیق و یک بیانیه جامع از اطلاعات مالی و شرکتی ، اعلامیه یک شرکت جدید را می پذیرد ، نه برای تنظیم کامل ، بلکه توسط نهادهای خصوصی واجد شرایط مانند بانک های سرمایه گذاری و مشاوران حقوقی .

تمرکز SEC بر افشای اطلاعات و شفافیت است ، از این نظر که چنین اطلاعاتی سرمایه گذاران را قادر به قضاوت آگاهانه در مورد سرمایه گذاری در اوراق بهادار یک شرکت می کند. در واقع وظیفه اطمینان از نمایندگی درست و دقیق صادرکننده را به بانک های سرمایه گذاری و مشاوران حقوقی محول می کند. تنظیم کننده به جای تجویز تعدادی از معیارهای صلاحیت ، تلاش خود را برای اجرای قانون متمرکز می کند. این ورود آزاد دلیل بزرگی است که چرا شرکت های جوان در صنایع طلوع آفتاب قادر به دسترسی به بازارهای سهام عمومی در ایالات متحده هستند.

هند با توجه به بهترین روش های بین المللی نیاز به بازنگری در شرایط ورود دارد. بسیاری از شرکت های فن آوری عصر جدید قادر به ایجاد مشاغل موفقی هستند حتی اگر در سال های اولیه به دلیل هزینه های عملیاتی بالای ایجاد یک پایگاه مشتری متحمل خسارات عملیاتی شوند که از طریق اقتصاد مقیاس ناشی از شبکه مشتری گسترده ، در سال های بعد سود کسب می کند. سرمایه گذاران سهام خصوصی چنین استقبالی از مشتری را مثبت می بینند و با وجود خسارات زیاد در سال های اولیه ، ارزیابی های قابل توجهی را به شرکت ها نسبت می دهند. در شرایط واجد شرایط بودن فعلی ، نه این سرمایه گذاری ها قادر به دسترسی به بازارهای عمومی در هند هستند و نه سرمایه گذاران خرده فروشی می توانند در آنها سرمایه گذاری کنند حتی اگر مدل های تجاری اکنون بسیار بهتر شناخته شده باشند.

در مقاله مشاوره اخیر ، SEBI چهار اصلاحات دیگر را با هدف جذابتر کردن بازارهای سهام عمومی برای سرمایه گذاران و شرکت های مایل به استفاده از IPO پیشنهاد داده است. در حالی که هر چهار اصلاحات شایسته اجرا هستند ، دو مورد از اهمیت ویژه ای برخوردارند.

اولاً ، طبق قوانین فعلی ، مروج شرکت لازم است 20٪ از سهام را حداقل به مدت سه سال قفل کند. به همین ترتیب ، سهامداران غیر مروج که قبل از انتشار سهام اوراق بهادار به دست می آورند ، ملزم به نگه داشتن سهام به مدت یک سال هستند. در این مقاله پیشنهاد شده است که این دوره های قفل به ترتیب به یک سال و شش ماه کاهش یابد. این به سرمایه گذاران اولیه امکان خروج زودهنگام و آزاد کردن سرمایه آنها برای سرمایه گذاری های جدید را می دهد.

دوم ، مفهوم “مروج” یک مفهوم منحصر به فرد هندی است. در گذشته ، وقتی مروجین اکثریت اوراق بهادار را در اختیار داشتند ، این منطقی بود. اما امروز ، شرکت ها به طور فزاینده ای سرمایه های خصوصی خود را از منابع نهادی و منابع دیگر جمع می کنند. در نتیجه ، بسیاری از شرکت ها با وضعیتی روبرو می شوند که مروج قادر است نفوذی متناسب با منافع اقتصادی خود را در شرکت اعمال کند ، که به طور بالقوه ممکن است منافع سهامداران عمده را تضعیف کند. بعلاوه ، بسیاری از شرکتهای نوپا و غیر خانوادگی امروزه هیچ مروج مشخصی ندارند.

در نتیجه ، مقاله به درستی پیشنهاد می کند که از مفهوم مروج به مفهوم “فرد تحت کنترل” تغییر کند. این یک اصلاحات کاملاً معقول است و دولت برای اجرای آن باید اصلاحات لازم را در قوانین مربوط به شرکتها اعمال کند. مروجانی که در رژیم جدید دارای حقوق كنترلی هستند می توانند به عنوان اشخاص تحت كنترل مجدداً تعیین شوند ، در حالی كه ممكن است فاقد چنین حقوقی به سهامداران عادی تبدیل شوند.

هدف از تنظیم باید اطمینان از رقابت بازارهای سهام باشد. این نیاز به موانع کم برای ورود و خروج از بازارهای سهام دارد. آیین نامه هایی که برای شرکت هایی که مایل به استفاده از IPO هستند محدودیت بالایی را تعیین می کند می تواند به عنوان موانع ورود باشد. برای اطمینان ، باید از منافع قانونی سرمایه گذاران خرده فروشی محافظت شود. اما این امر بهتر است با اطمینان از شفافیت و افشای اطلاعات کامل در شرکت هایی که به دنبال لیست ، آموزش و تنظیم سرمایه گذار هستند و باعث رقابت در بازارهای سهام می شود ، انجام شود.

آرویند پاناگاریا استاد دانشگاه کلمبیا و راجیف مانتری مدیر عامل ناوام پایتخت است



لینک شده


سلب مسئولیت

نظرات بیان شده در بالا از نظر نویسنده است.



پایان مقاله



Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>