“معافیت IP برای واکسن Covid اطمینان می دهد که تولیدکنندگان پیگیر در سراسر جهان می توانند از نظر قانونی اطمینان داشته باشند”


Unitaid ، یک آژانس بهداشت جهانی به میزبانی WHO ، در زمینه ابتکارات درمانی برای درمان بیماری های بزرگ کار می کند. روهیت مالپانی، یک مشاور بهداشت عمومی در هیئت اجرایی Unitaid ، اهمیت چشم پوشی از مالکیت معنوی (IP) برای درمان های Covid-19 را توضیح می دهد تا رما ناگاراجان:

چرا معافیت از حقوق IP (مالکیت معنوی) برای دسترسی به واکسن مهم است؟

چشم پوشی از آی پی یک پیش شرط اساسی برای دسترسی به واکسن (و برای تولید بیشتر همه واکسن ها) است ، اگرچه ممکن است برای برخی واکسن ها کافی نباشد. ابتدا ، چشم پوشی نیرو را از دست شرکت های دارویی چندملیتی می گیرد تا تعیین کند چند دوز واکسن تولید می شود ، چه کسی این دوزهای واکسن را دریافت می کند و با چه قیمتی تعیین می کند. این ایده که به شرکت های دارویی اجازه می دهیم در طی بیماری همه گیر تصمیم به مرگ و زندگی بگیرند اشتباه و خطرناک است. دوم ، چشم پوشی این اطمینان را می دهد که تولیدکنندگان پیگیر در سراسر دنیا می توانند از نظر قانونی اطمینان حاصل کنند ، برای ساخت هر یک از واکسن هایی که در دست تولید هستند یا بدون تهدید به دعوا یا سایر اقدامات قانونی که مانع دسترسی است ، سرمایه گذاری کنند. سوم ، این معافیت ، با گذشت زمان ، می تواند اطمینان حاصل کند که عرضه در نهایت تقاضا برای همه مردم در همه کشورها مطابقت دارد و از طریق رقابت می تواند اطمینان حاصل کند که شرکت های دارویی چند ملیتی نمی توانند قیمت های بیش از حد را تحمیل کنند که توانایی دولت ها برای پرداخت واکسن را طولانی مدت تضعیف می کند اصطلاح – که احتمالاً با توجه به مسیر شیوع بیماری همه گیر یک ضرورت است.

بسیاری بحث می کنند که IP هرگز مانعی برای دستیابی به فناوری واکسن Covid نبوده است زیرا پنج تا از هشت واکسن تأیید شده در سطح جهان از قبل مجوز تولید در هند را دارند.

اول ، باید تشخیص دهیم که هند تنها مکانی نیست که می تواند و باید واکسن Covid را برای بیشتر کشورهای جهان تولید کند. مجوزهایی که بازار را تقسیم بندی می کنند یا تولید را فقط به هند محدود می کنند ، محدودیت های مصنوعی در تولید ایجاد می کنند ، در این کشورها باید تولید کنندگان واکسن Covid را برای سرمایه گذاری در نظر بگیرند. ما همچنین می دانیم که مجوزها ، که همه آنها منتشر نشده و بنابراین تحت بررسی نیستند ، محدودیت هایی را برای آنچه تأمین کنندگان در هند می توانند انجام دهند اعمال می کنند. به عنوان مثال ، چنین مجوزهایی می توانند مقدار دوزهای واکسن را که می توانند تولید کنند محدود کنند ، می توانند قیمت ها را در سطوحی تعیین کنند که ممکن است خیلی گران باشد و می توانند مانع آموزش چنین شرکت هایی برای تولید چنین واکسن هایی به شرکت های دیگر (در کشورهای دیگر) شوند. . در شرایط اضطراری ، هیچ شرکتی مجبور نیست برای تولید واکسنی که می تواند جان انسان ها را نجات دهد یا تولید را به کشورهای دیگر گسترش دهد ، یک فرآیند تولید را فرا گرفت. سرانجام ، اتکا به مجوزها ، شرکت های دارویی چند ملیتی مسئولیت بسیاری از تصمیمات مهم را بر عهده دارند و این نباید در شرایط اضطراری جهانی اتفاق بیفتد.

آیا مجوزهای محدود کننده از نوع شاهد در هند به اندازه کافی خوب هستند؟ اگر نه چرا نه؟

اول ، ما نمی توانیم ارزیابی کنیم که آیا چنین مجوزهایی کافی نیستند زیرا آنها منتشر نشده اند و بنابراین هم یک شرکت چند ملیتی و هم هر صاحب جواز را برای مردم پاسخگو نیست. دوم ، ما می دانیم که مجوزهای محدود کننده به اندازه کافی خوب نیستند زیرا معمولاً محدودیت هایی را برای اهداف تولید و تولید ایجاد می کنند و اگر مجوز مجبور به پرداخت نرخ حق چاپ سنگین باشد ، می تواند قیمت واکسن را افزایش دهد. علاوه بر این ، شرکت های دارویی چند ملیتی اغلب مجوزهایی را امضا می کنند که می خواهند بازار را تقسیم کنند ، به هر دارنده پروانه اجازه می دهد فقط چند کشور را تأمین کند و شرکت های جداگانه ای را در سایر نقاط برای تأمین بازارهای دیگر اختصاص می دهد. چنین رویکردی از نظر تجاری منطقی است زیرا رقابت را محدود می کند و ممکن است درآمد و پرداخت حق امتیاز را به حداکثر برساند ، اما می تواند عرضه بی مورد را از فروشنده حاضر به خریدار مایل محدود کند. صرف اینکه مجوز محدود کننده از نظر تجاری مناسب است ، به معنای مناسب بودن چنین مجوزی برای رفع نیازهای بهداشت عمومی نیست.

ظرفیت تولید واکسن ، به ویژه ساخت واکسن mRNA در سراسر جهان چقدر است؟ آیا درست است که ساخت واکسن بسیار پیچیده است و صرف چشم پوشی به یافتن تولیدکنندگان بیشتر کمکی نخواهد کرد؟

ما می دانیم که در حال حاضر برنامه های واکسن mRNA فعال در هند و چین وجود دارد. در حالی که ممکن است یک قابلیت فعلی وجود نداشته باشد برای تولید واکسن mRNA در بسیاری از کشورها ، این ظرفیت وجود دارد برای انجام این کار در حقیقت ، سازمان بهداشت جهانی در حال ایجاد مرکز انتقال فناوری واکسن برای افزایش تولید واکسن در سطح جهان است که می تواند شامل تولید غیرمتمرکز واکسن mRNA در چندین کشور در هر قاره باشد. چنین برنامه ای تا حدی امکان پذیر است زیرا با معافیت از طریق TRIP موانع قانونی که در غیر این صورت مانع تولید چنین واکسنهای بعدی خواهد شد ، برطرف می شود. WHO همچنین متخصصان ، شرکت ها و م institutionsسسات تحقیقاتی را که می توانند با WHO و تولیدکنندگان همکاری کنند برای تعیین ظرفیت هرچه سریعتر شناسایی می کند.

مطمئناً اگر شرکت های چند ملیتی با واکسن های mRNA تایید شده واقعاً به فکر پایان دادن به بیماری همه گیر باشند ، آنها با WHO همکاری می کنند تا در مقیاس سریع تولید در سراسر جهان کمک کنند. آنچه بیشتر محتمل است این شرکت ها به جای کمک به پایان همه گیری ، بر جیب خود با درآمد میلیاردی تمرکز خواهند کرد.

ساخت واکسن آنقدر پیچیده نیست که کپی برداری نشود. در حقیقت ، بسیاری از واکسن های در حال تولید یا مورد تایید از سیستم عامل هایی استفاده می کنند که استفاده از آنها در سراسر جهان نسبتاً آسان است. چندین تولید کننده در کشورهای با درآمد متوسط ​​در حال حاضر واکسن های مجاز تولید می کنند. تکمیل واکسن های mRNA ممکن است مدتی طول بکشد ، اما چون احتمال دارد همه گیر سالها دوام بیاورد ، این تلاش ها که تا حدی به دلیل چشم پوشی امکان پذیر است ، ارزشمند خواهد بود.

مجوز باز برای همه واکسن های تولید شده چگونه تفاوتی ایجاد می کند؟

در ابتدای همه گیری ، بسیاری از جامعه بهداشت امیدوار بودند که دولتهای غربی و شرکتهای دارویی چند ملیتی از شکستهای گذشته درس گرفته باشند و به دنبال روش دیگری برای تولید و ساخت چنین واکسنهایی باشند ، از جمله با استفاده از مجوزهای آزاد. این اتفاق نیفتاد. شرکت های دارویی متمرکز بر محافظت از مالکیت معنوی خود و کار با تنها چند شریک منتخب هستند که اغلب فقط در ایالات متحده و اروپا مستقر هستند.

دولت های غربی ، که در مجموع بیش از 100 میلیارد دلار آمریکا برای تهیه و تولید این نوع واکسن ها هزینه کرده اند ، به جای اینکه شرکت ها را ملزم به اشتراک گذاری فناوری خود از طریق مجوزهای آزاد کنند ، روی احتکار عرضه متمرکز شدند. صدور مجوزهای آزاد منجر به سرمایه گذاری های بعدی توسط شرکت ها ، دولت ها و آژانس های بین المللی برای تسریع در تولید می شود حتی در زمان تولید واکسن ها.

با ورود واکسن های جدید در شش ماه گذشته ، سایت های اضافی تولید می توانستند این واکسن ها را پس از تأیید مقررات ، معرفی کنند ، به کسانی که بیشتر در معرض خطر هستند ، واکسینه شوند و به جلوگیری از گسترش COVID-19 ، از جمله انواع مختلف ، کمک کنند. البته این اتفاق نیفتاد و ما اکنون در پرتگاه تاریک ترین روزهای همه گیری در جهان در حال توسعه هستیم ، حتی با بازگشت غرب به زندگی منظم.

چقدر شکست جدی است که چشم پوشی فقط برای واکسن ها است و شامل همه فناوری های Covid نمی شود؟

این یک عقبگرد است که در حال حاضر موضع ایالات متحده این است که فقط بخواهد از واکسن چشم پوشی کند ، اما این تنها موضع ایالات متحده است. من امیدوارم که در نهایت چشم پوشی برای همه فن آوری های پزشکی ، به ویژه داروها و تشخیص ها باشد. دسترسی به روش های تشخیصی نیز بسیار ناعادلانه بوده است – در نقاط مختلف بیماری همه گیر ، کشورهای با درآمد بالا سرانه 40 برابر بیشتر از کشورهای با درآمد کم و متوسط ​​را آزمایش می کنند. ما می دانیم که درمان های جدید م areثر نیز حیاتی خواهند بود ، به خصوص که مصونیت گله در بسیاری از کشورها ممکن است سالها فاصله داشته باشد یا هرگز حاصل نشود. اگر افراد به دلیل کمبود واکسن با Covid-19 مبتلا شوند ، توهین به بالای آسیب باشد و سپس نتوانند به درمان نجات دهنده زندگی دسترسی پیدا کنند زیرا داروی م effectiveثر یا در دسترس نیست یا غیرقابل تهیه است.



لینک شده


سلب مسئولیت

نظرات بیان شده در بالا از نظر نویسنده است.



پایان مقاله



Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>