عمل نمادین ، ​​نه حرمت مقدس


بازدید از معبد Sree Krishna در Guruvayur توسط رهبر IUML و نامزد UDF در حوزه انتخابیه Guruvayur ، KNA Khader ، به عنوان بخشی از مبارزات انتخاباتی خود و اظهار نظرهای وی مبنی بر اینکه برکات Guruvayurappan با او خواهد بود ، بحث و جدال ناخوشایندی را در این کشور ایجاد کرده است. رهبران سنی مانند ناصر فیضی کوداتایی و عبدالحمید فیضی امبلاک کاداوو که علنی علیه آن بیرون می آیند.

من می فهمم که علمای دینی اهل سنت با ابراز اینکه بازدید از معبد به معنای تحقیر اسلام است و احتمال دارد “مردم” به “مروت” تبدیل شوند ، با چنین اعمال و گفته هایی از دین اخراج می شوند ، عمل ظاهرا بی ضرر خادر را محکوم کرده اند. آنچه بیش از این نگران کننده است تهدید محجبه آنهاست که از طرف دیگر به ازای هر 1000 رأی خادر موفق به تأمین امنیت می شود ، از طرف دیگر منجر به از دست دادن 10 هزار رأی می شود.

علمای دین و افرادی که طبق فرمایشات خود رأی می دهند ، در صورت وجود ، باید درک کنند که چنین موضع بنیادگرایانه آشکاری ، هماهنگی و اتحاد مذهبی در کشور را از بین می برد. این اولین بار نیست که رهبران تندرو سنی علیه رهبران سیاسی برمی خیزند و نمایندگان منتخب مردم را برمی دارند و قصاص ارتکاب اعمال غیر اسلامی را برمی انگیزند.

هنگامی که مقامات یک موت هندو در کساراگود ، وزیر سابق IUML ، مرحوم چرکلام عبدالله ، را در سال 2003 با استفاده از یک ملاقه بر پیشانی خود به عنوان بخشی از سنت خود دریافت کردند ، رهبران لباس اهل سنت لجن های علیه او را بلند کردند و گفتند که -عمل اسلامی. عبدالله ، که وزیر دولت خودگردان محلی ایالت بود ، به منظور دیدار با سرینگری سانکاراچاریا بهاراتیتیرثا سوامیجی ، از آوالا موت در کساراگود به همراه نخست وزیر وقت AK آنتونی دیدار کرده بود. بنیادگرایان و روحانیون مذهبی عبدولا را به خاطر ورزش یک ماهی کلافه عذاب می دادند. او مرتکب هیچ اشتباهی نشده است. وقتی کسی به عنوان بخشی از سنت استقبال از یک شخص اقدام می کند ، چگونه می توان تیلاک را پاک کرد.

اما باید گفت که این تندروها در تمام این موارد استانداردهای دوگانه ای را اتخاذ کرده اند. آنها هیچ مشکلی در غیرمسلمانان شرکت کننده در افطار ، که این نیز اعمال مذهبی است ، یا افرادی که به سایر ادیان مراجعه می کنند و از مکرم رهبران روحانی مسلمان مانند کندوتی قوبا و مامبورام جرم دیدن می کنند ، مشکلی پیدا نمی کنند و چنین اعمالی را منعکس کننده سکولار شخص نشان می دهند. مدارک

من یک مورد را به یاد می آورم که نارندرا مودی ، هنگامی که وی وزیر ارشد گجرات بود ، از پذیرفتن کلاه جمجمه مسلمانان که توسط یک رهبر محلی مسلمان به وی پیشنهاد شده بود ، در حالی که وی را در یک کارخانه دریافت می کرد ، خودداری کرد و سپس مودی به دلیل کمونالیست بودن از وی اخراج شد. چگونه ممکن است معترض باشد که مودی از پوشیدن کلاه جمجمه امتناع ورزد ، درصورتی که چرکلام عبدولا تقصیر کاهلی را که مقامات یک گوشت گوسفند هندو روی پیشانی خود می پذیرند ، تقصیر می کنند ، پیدا کنند.

چه مشکلی دارد که به یک معبد یا یک مکان عبادی از آیین دیگری سر بزنید؟ آنچه KNA خادر انجام داده است اقدامی نمادین است و این به هیچ وجه به معنای پرستش او Guruvayurappan نیست. در سرزمینی که مردمان با آیین ها ، کیش ها و فرهنگ های مختلف در کنار هم زندگی می کنند ، اینها فقط احترام و احترام متقابل است.

افراد از همه احزاب چنین کارهایی را انجام داده اند ، درست مانند بازدید از یادبود مانت پدمانابان در پرونا یا بازدید از یادبود گاندی در راج گات و قرار دادن گل یا روشن کردن چراغ در آنجا.

با این حال ، چیز دیگری است که من معتقدم رأی دادن از طریق بازدید از رهبران مذهبی و عبادتگاه ها امری بزرگ و حیاتی برای یک دموکراسی نیست. درخواست رأی نباید به نام دین یا طبقه و عبادتگاهها باشد. نامزدها باید به نام عدالت اجتماعی و تعهد خود در برابر خشونت ، فساد و بی عدالتی با مردم گفتگو کنند. اما من حمایت خود را از خادر ابراز می كنم زیرا معمولاً نامزدهای ایالتی چنین بازدیدهای دوستانه و گسترش احترام را انجام می دهند. در یک جامعه دموکراتیک ، سکولار و متنوع ، این موارد معمول است.

به تصویر کشیدن یک حسن نیت ارائه دهنده ادب توسط خادر به عنوان اقدامی برای تحقیر دین بسیار تأسف بار است. چگونه می توان موضع گرفت که وقتی سایر ادیان به نمادهای مرتبط با دین مسلمان احترام می گذارند ، این اعمال را می توان نجیب دانست و وقتی مسلمانان از همان ادب احترام می گذارند ، این اعمال حقیر است؟ من می گویم که همه نمادها و سنت های دینی شایسته احترام هستند.

درگیری دیگری توسط علمای اهل سنت وجود دارد. آنها بازدید از ضرگاها مانند Mamburam makham ، Kasaragod dharga و ترویج رویدادهایی مانند Ponnani و Puthanpalli nerchas را مقدس می دانند. اما بخش مجاهدین ، ​​که یک بانک رأی دهنده IUML هستند ، و همچنین جماعت اسلامی از چنین شیوه هایی پشتیبانی نمی کنند. آنها نرچاها را عملی ضد اسلامی می دانند که از سنت های هندو به دین راه یافته است. آیا آنها به کسانی که درگیر چنین مشارکتهایی هستند که با آنها مخالف هستند رأی نمی دهند؟ من همچنین متوجه یک اشاره به عمل روشنایی لامپ سنتی در پست FB Ambalakkadavu شدم. لازم به ذکر است که هنوز نشستن قبل از چراغ روشن در Valiyapalli در Ponnani وجود دارد. این عمل خود “Vilakkathirukka” نامیده می شود كه در آن دانش آموزی كه تحصیلات دینی خود را به پایان رسانده است قبل از چراغ می نشیند و این بیانگر تبدیل او از دانش آموز به یك دانشگاه است و او را قادر می سازد تا به عنوان یك امام در جماعت نماز بایستد.

آیا روشن کردن چراغ یا ایستادن با دستهای تا شده نشان دهنده پرستش خواهد بود؟ طبق گفته خود حضرت محمد (ص) ، هدف از عمل شخص با توجه به انگیزه شخصی انجام می شود. به عنوان مثال ، اگر دوستی به نام Eshwaran داریم ، آیا نامیدن او با نامش بیانگر این است که ما خدا را مخاطب قرار می دهیم؟ این امر در مورد سنت احترام گذاشتن با دستان بسته است. این کار به معنای یک عبادت نیست و این بدان معنا نیست که خادر به آیین هندو پیوسته است.

خادر فقط یک رهبر IUML نیست ، او اکنون در یکی از 140 حوزه انتخابیه ایالت کاندید شده است. کسانی که به دلیل دیدار دوستانه خادر از معبد رنگ و بوی بزرگی ایجاد کرده و گریه کرده اند ، این کار را با این فرض انجام داده اند که به بانک رای اتحادیه مسلمانان تسلط کامل دارند. اما آن عالمان دینی باید به خاطر داشته باشند که افرادی اختلافات مذهبی را دارند که به UDF رأی می دهند. آنها باید درک کنند که چگونه رای دهندگان بی طرف درباره نظرات و تهدیدهای خود فکر می کنند.

انتخابات جشنواره های دموکراسی است که مردم را از هر نظر و عقاید دور هم جمع می کند. ما دیده ایم که حوزه انتخابیه گوروایور کاندیداهای مسلمان را به مجمع انتخاب می کند و اکثریت مسلمین پونانی بارها و بارها چندین نامزد غیرمسلمان را به مجلس قانونگذاری می فرستد. این نقطه قوت دموکراسی ماست.

گفته های علمای دینی تأسف آور و بسیار تفرقه انگیز است و در واقع در گروه سخنان نفرت قرار دارد. من می خواهم به آنها بگویم که آنها آزادانه می توانند خطوط موجود در متن مذهبی خود را استناد کنند و جهنم را تلفظ کنند. اما چنین دیکتاتوری در جامعه دموکراتیک هیچ فضایی ندارد و چنین کلمات متنفرانه نفرت انگیزی را در فضاهای عمومی ، از جمله واتس اپ و فیس بوک به زبان نمی آورد. رهبران IUML باید به آن پاسخ دهند و رئیس دولت IUML پاناکاد سید حیدرالی شیاب تانگال باید مداخله کند و از رهبران سنی بخواهد اظهارات خود را پس بگیرند.

(پروفسور MN Karassery نویسنده ، سخنور و منتقد اجتماعی برجسته ای است)



لینک شده


سلب مسئولیت

نظرات بیان شده در بالا از نظر نویسنده است.



پایان مقاله



Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>