نخستین چشم نامحرم در آسمان!

گرچه بنیان ماهواره‌ها بر پایه کسب اطلاعات و خبر از “دشمن” گذاشته شد اما تا اوایل دهه ۱۹۶۰ هیچ یک از دو قدرت صاحب فناوری فضایی به صراحت از ماهواره جاسوسی نامی نمی‌بردند.

به گزارش ایسنا، در ۱۱ اکتبر ۱۹۶۰ آمریکا با پرتاب یک ماهواره با نام “ساموس”(SAMOS -Satellite and Missile Observation System) که ماموریتش “نظارت بر سامانه‌های موشکی و ماهواره” بود عملا و رسما باب پرتاب ماهواره‌های جاسوسی را باز کرد.

البته سابقه این ماهواره به سال‌های نخست دهه ۱۹۵۰ بر می‌گردد زمانیکه هنوز حتی اسپوتنیک-۱, نخستین ماهواره جهان به فضا پرتاب نشده بود. فکر طراحی و ساخت ماهواره جاسوسی ساموس به عنوان بخشی از برنامه حفاظتی نیروی هوایی در سال ۱۹۵۶ ارائه گردید. این برنامه بعد از آغاز عصر فضا در اکتبر ۱۹۵۷ صورت جدی‌تری به خود گرفت بطوریکه بودجه‌ای ۱۰۸٫۲ میلیون دلاری(اگر بخواهیم محاسبه به روز داشته باشیم معادل ۰٫۹۲ میلیارد دلار در سال ۲۰۱۸) برای آن اختصاص یافت.

ساموس که به لحاظ فنی توانایی عکسبرداری از اهداف مورد نظر را داشت, توسط کارشناسان شرکت لاکهید و به سفارش ارتش آمریکا طراحی گردید. ساموس-۱ بر پایه موشک “آجنا” با طول حدود ۶ متر, قطر ۱٫۵ متر و وزنی تقریبی ۲ تن ساخته و با یک موشک از نوع اطلس به فضا پرتاب شد. این ماهواره می‌توانست جدا از تحرکات نیروی پیاده, سیستم‌های حمل و نقل, سامانه‌های موشکی, تاسیسات نظامی و غیرنظامی طرف مقابل را مرتبا زیر نظر داشته باشد.
در آن زمان کلیه اطلاعات مربوط به این ماهواره مخفی نگه داشته می‌شد به همین دلیل در مورد وضعیت و فعالیت آن خبری منتشر نشد اما به گفته کارشناسان چند ماهواره اولیه ساموس در رسیدن به اهداف تعیین شده ناکام ماندند و نتوانستند ماموریت خود را به انجام رسانند و تنها حدود یک سال بعد, سری دوم ماهواره‌های ساموس توانست در مدار قرار بگیرد و کارش را با موفقیت به انجام برساند.
بر پایه تجربه‌های به دست آمده, ارتش آمریکا بعدا ماهواره دیگری ساخت و امروز این “چشمان نامحرم” کلیه فعالیت‌های کشورهای دیگر را می‌نگرند.

انتهای پیام

پشت‌پرده آمار گردشگری ایران چیست؟

رشد ۵۱.۵ درصدی سفر گردشگران خارجی به ایران با توجه به ریزش سفر اروپایی‌ها و برخی کشورهای آسیایی از جمله چینی‌ها و ژاپنی‌ها درحالی به زعم برخی تحلیلگران و فعالان گردشگری عدد مبالغه‌آمیزی است که گروه دیگری از کارشناسان بر نزدیکی این آمار به واقعیت صحه گذاشته‌اند و نه تنها این رشد آماری را تایید می‌کنند، که باور دارند جمعیت گردشگران ورودی به ایران بیشتر از اعداد اعلام شده است.

محمدرضا پوینده که در دهه‌های ۸۰ و ۹۰ مسؤولیت‌های متفاوتی را در معاونت گردشگری داشته، در مقام کارشناس به تحلیل وضعیت آمارهای گردشگری پرداخته و بر ضرورت پردازش آمارهای خام پلیس مهاجرت تاکید کرده است و در گفت‌وگو با ایسنا به رشد ۵۱.۵ درصدی آمار گردشگران خارجی ورودی به کشور در شش ماهه نخست امسال اشاره کرد و افزود: بررسی این مهم که چرا تولید آمارهای دقیق در حوزه‌های سیاسی، فرهنگی، اقتصادی، اجتماعی و سایر موضوعات در تمام کشورها بویژه در ایران کاری بسیار سخت و با موانع و مشکلات فراوان روبه‌رو است، به آسیب‌شناسی، بحث و پژوهش کارشناسی فراوان نیاز دارد.

وی همچنین یادآور شد: اعلام آمارها در ایران بویژه در صنعت گردشگری همواره یکی از موضوعات چالش برانگیز، خبرساز و پرحاشیه بوده و خواهد بود؛ به‌طوریکه بسیاری از مدیران عالی کشور تا سر حد امکان تلاش می‌کنند از اعلام عمومی آمارهای تحت مدیریت خود فاصله بگیرند.

سیستم آمارگیری گردشگری از سال ۱۳۸۶ در پلیس مهاجرت راه‌اندازی شد. تا قبل از این سال آماری از گردشگران وجود ندارداو اضافه کرد: از ابتدای سال ۹۷ که به مرور آمار رشد گردشگران خارجی ورودی به کشور از سوی سازمان میراث فرهنگی و گردشگری اعلام شد، به مانند گذشته شاهد بازتاب و بازخورد منفی در دو سطح عمومی و تخصصی بویژه در نزد فعالان بخش خصوصی گردشگری بودیم، به‌طوریکه در سطح گسترده صحت این آمار به طور جدی زیر سوال قرار گرفته است.

پوینده با طرح این پرسش که آیا به نظر او، آمار رشد ۵۱ درصدی گردشگران خارجی ورودی به کشور در شش ماهه گذشته واقعی است یا غیر واقعی؟ به پیشینه این آمارگیری‌ها در زمان مسؤولیتش در دفتر برنامه‌ریزی گردشگری خارجی پرداخت و به ایسنا گفت: جمع بندی آمار گردشگران خارجی ورودی به کشور در هر ماه و هر سال بویژه از سال ۱۳۸۶ تا کنون از سوی پلیس مهاجرت نیروی انتظامی که پرسنل آن در بیش از ۸۰ نقطه صفر مرزی وظیفه کنترل گذرنامه ها را دارند، انجام شده و به سازمان میراث فرهنگی و برخی دیگر از نهادها اعلام می‌شود.

وی اضافه کرد: در سال ۸۶ در نبود حساب‌های اقماری گردشگری به عنوان مدیرکل وقت گردشگری خارجی مسؤولیت پیدا کردم با همکاری پلیس مهاجرت ناجا به تولید آمار ملیتی و برخی دیگر از آمارهای پایه اقدام کنم که این مهم به سختی و با همکاری ارزشمند پلیس مهاجرت ناجا و با تغییر نرم‌افزار و سخت افزارهای ذی‌ربط در نقاط صفر مرزی بدون تامین بودجه‌ای خاص انجام شد، بنابراین آمارهای اعلامی تطبیقی فعلی بر مبنای سال ۸۶ است که تا قبل از آن هیچ آماری در این خصوص و به تفکیک ملیت، جنسیت، مقصد سفر، مدت زمان ماندگاری وجود نداشته و خبری نشده که در جدول‌های آماری سازمان جهانی جهانگردی نیز جالی خالی آن‌ها مشخص بود.

پوینده با یادآوری این‌که آمار پلیس مهاجرت که اکنون منبع سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری است، کلیه شهروندان خارجی را که به صورت قانونی و از طریق مرزهای رسمی هوایی، زمینی و دریایی وارد کشور می‌شوند،  در بر می‌گیرد، گفت: افرادی که با گذرنامه سیاسی، خدمت و عادی و با هر انگیزه‌ای به ایران سفر می‌کنند؛ از جمله خریدهای مرزی، تجارت، راننده‌های حمل و نقل زمینی یا ترانزیتی، تحصیل، درمان، تفریح، زیارت، هیات‌های سیاسی، اقتصادی، مستشاران نظامی و غیره در این آمار لحاظ می‌شوند. هرچند که بنا به تعریف سازمان جهانی جهانگردی سفرهایی کمتر از ۲۴ ساعت در زمره گردشگری نیست.

این کارشناس گردشگری درباره لحاظ شدن سفرهای نیم‌روز در آمار پلیس به اظهارات مونسان ـ رییس سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری ـ استناد کرد و افزود: این آمد و شدها در «مرزهای آزاد»، محاسبه نمی‌شود.

تمام اتباع خارجی که با گذرنامه سیاسی، خدمت و عادی و با هر انگیزه‌ای به ایران سفر می‌کنند، از جمله خرید مرزی، تجارت، راننده‌های حمل و نقل زمینی یا ترانزیتی، تحصیل، درمان، تفریح، زیارت، هیات‌های سیاسی، اقتصادی، مستشاران نظامی و غیره، گردشگر شناخته می‌شوندوی همچنین اظهار کرد: اتباع خارجی که از این مرزها به کشور وارد می‌شوند معمولا برای خرید، دو سه روز اقامت دارند بنابراین در تعریف سازمان جهانی جهانگردی قرار می‌گیرند و از آنجا که تولیدات ملی ما را می‌خرند و به اشتغال و اقتصاد کشور ما کمک می‌کنند، گردشگران ارزشمندی به شمار می‌آیند. آن‌ها حتی در سال‌های گذشته برای خرید لوازم خانگی به ایران سفر می‌کردند بنابراین اگر اتباع خارجی با سفر به کشوری، فرصت شغلی را اشغال نکنند، گردشگر محسوب می‌شوند.

او، ۵۱.۵ درصد رشدی را که اخیرا سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری از ورود گردشگران در شش ماه نخست امسال اعلام کرده و همچنین عدد ۵ میلیون و ۱۱۴ هزار نفری که در سال ۹۶ به کشور وارد شده‌اند، نزدیک به واقعیت دانست و درصد خطای آن را با توجه به پایش‌ها و تحلیلی‌هایی که تا سال ۹۶ انجام داده است، کمتر از ۵ درصد برشمرد و گفت: یقین دارم آمار گردشگران ورودی به ایران با توجه به درنظر نگرفتن سفر ایرانیان مقیم خارج از کشور، بیشتر از آنچیزی است که اعلام می‌شود.

این مقام اسبق گردشگری ادامه داد: بیشتر کشورها از جمله ترکیه با همین منطق، آمار گردشگری را اعلام و ترددهای مرزی را نیز شمارش می‌کنند. قطعا تمام ۴۰ میلیون نفری که به ترکیه سفر کرده‌اند، انگیزه تفریحی و یا تاریخی نداشته‌اند.

پوینده گفت: ترکیه همواره اعلام کرده آلمان‌ها بیشترین گردشگران ورودی به این کشور هستند. سوال این است چرا در کل اروپا آلمان‌ها اشتیاق زیادی برای سفر به ترکیه دارند؟ بررسی‌های زیادی در این‌باره انجام داده‌ام و حتی یک‌بار شخصا از وزیر گردشگری این کشور سوال کردم و به این نتیجه رسیدم که ترک‌ها بزرگترین جمعیت مهاجر در آلمان را تشکیل می‌دهند و قطعا با گذرنامه آلمانی به ترکیه سفر می‌کنند که ترددهای آن‌ها به نام گردشگران آلمانی ثبت می‌شود که بر اساس نظر سازمان جهانی جهانگردی می‌توان آن‌ها را به عنوان گردشگران خارجی ورودی به کشور ترکیه محاسبه کرد.

وی افزود: این موضوع  درباره ایرانی‌های مقیم خارج از کشور هم می‌تواند صادق باشد و آمار ورودی آن‌ها به داخل کشور باید در زمره گردشگران خارجی ورودی به ایران لحاظ شود که اکنون این اتفاق صورت نمی‌گیرد؛ چرا که بیشتر آن‌ها با گذرنامه ایرانی خود به کشورمان سفر می‌کنند، بنابراین در آمار پلیس به عنوان گردشگر ورودی محاسبه نمی‌شوند، اما هنگام خروج شمارش و در آمار گردشگران خروجی لحاظ می‌شوند، درحالی‌که آن‌ها ارز قابل توجهی به ایران وارد می‌کنند.

او معتقد است: اگر چهار میلیون ایرانی مقیم خارج از کشور ـ به استناد آمار وزارت امور خارجه ـ به طور متوسط هر چهار سال یک‌بار به ایران سفر کنند، باید یک میلیون نفر دیگر به آمارهای سالانه سازمان میراث فرهنگی و گردشگری اضافه شود.

این کارشناس گردشگری تاکید کرد: آمار گردشگران ورودی به ایران در سال ۹۶ با درنظر گرفتن تعریف سازمان جهانی جهانگردی و حتی با توجه به سیستم آمارگیری در کشورهای دیگر از جمله ترکیه قطعا بیشتر از ۶ میلیون نفر بوده و دلیل ندارد آماری را که به واقعیت نزدیک است را زیر سوال ببریم.

اگر اتباع خارجی با سفر به کشوری، فرصت شغلی را اشغال نکنند، گردشگر محسوب می‌شوندعضو پیشین شورای عالی مشورتی گردشگری کشور گفت: حتی برخی رسانه‌ها به تحلیل محتوای آمار توجهی ندارند و فقط به نقد عدد کلی آن می‌پردازند و ۵ میلیون و یا ۵۱ درصد رشدی که طبق مستندات به واقعیت و تعریف سازمان جهانی جهانگردی نزدیک است را نقد می‌کنند. ما هم باور داریم که این عدد برای کشوری با چنین ظرفیتی کم است، حتی ۲۰ میلیون گردشگر هم برای ایران عددی نیست و تایید می‌کنیم که از برنامه و چشم‌انداز گردشگری بسیار عقب هستیم، اما چرا محتوای این آمار را پردازش و نقد نمی کنیم.

او با تاکید بر لزوم پالایش آمارهای خام پلیس مهاجرت، گفت: بررسی این آمار حاکی از این است که از سال ۹۶ تا کنون سفر گردشگران اروپایی به ایران با افت روبرو بوده است. پالایش، پردازش و تحلیل‌های آماری باید مبنای سرمایه‌گذاری ‌ها و برنامه‌ریزی‌ها قرار گیرد که متاسفانه اکنون این اتفاق رخ نمی‌دهد. در این خصوص سازمان میراث فرهنگی می‌تواند به مانند سایر کشور ها جزییات آمار ماهانه را رسانه‌ای کرد تا بستر نقد و بررسی و پژوهش و پایش این آمار برای کارشناسان، سرمایه‌گذاران و اساتید زی‌ربط فراهم شود.

پوینده اضافه کرد: دفتر برنامه‌ریزی گردشگری خارجی از سال ۸۶ و پس از راه‌اندازی این سامانه در پلیس به پالایش و پردازش آن آمارها می‌پرداخت، بطوریکه سال ۸۷ ـ ۸۸ حدود ۱۰۰ صفحه تحلیل آماری برای مقامات سازمان و مقامات دولتی و بخش خصوصی تهیه و ارائه می شد، ولی اکنون به اعلام  کلی آمار گردشگران بسنده می‌شود.

وی بیان کرد: به یاد دارم چند سال پیش برای نخستین بار آمار گردشگران خارجی که به صورت مستقیم و از یک مبدا خارجی وارد استان خراسان رضوی می‌شوند از  رشد قابل توجهی در قیاس با تهران برخوردار بود، بطوریکه برای نخستین بار در کشور این اتفاق افتاد؛  آمار گردشگران خارجی که به صورت مستقیم  از یک مبدا خارجی وارد این استان می‌شوند از تهران پیشی گرفت و ما هم‌اکنون شاهدیم که خط پروازی مشهد با حدود ۳۰ مسیر خارجی برقرار شده است. این آمار می‌تواند مبنای سرمایه‌گذاری و برنامه‌ریزی برای مدیران استان و کشور در بسیاری از نهادها باشد. با این حال بیشتر مدیران استانی علاقه‌ای به پالایش آمارها ندارند. آن‌ها ترجیح می‌دهند کار توصیفی انجام دهند و معمولا آگاه نیستند چه تعداد با چه ملیتی به چه انگیزه‌ای و برای چند روز به استان‌شان سفر می‌کنند. حتی نمی‌دانند دلایل افت سفر گردشگری در آن استان چیست. این‌ها اطلاعاتی است که باید از آمار کلی پلیس پردازش شود.

او معتقد است: آمار پلیس را حتی تا ۳۰۰ صفحه می‌توان پایش و پردازش کرد، اما چون زمان‌بر است و زیرساخت آن در سازمان میراث فرهنگی و گردشگری تعریف نشده، هم اکنون ما شاهد ضعف بسیاری در تولید آمارهای هر سه بخش تخصصی میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری هستیم، بنابراین طبیعی است که  برنامه‌ریزی‌ها، سیاست ها و اولویت ها هم درست انتخاب و اجرایی نشود.

مرکز آمار به بهانه محدودیت منابع مالی تا کنون به تکلیف قانونی خود برای راه‌اندازی حساب اقماری عمل نکرده استاین مقام اسبق گردشگری سپس به حلقه مفقوده «حساب اقماری» در گردشگری اشاره کرد و افزود: در برنامه چهارم توسعه به مرکز آمار تکلیف شد با همکاری فنی سازمان جهانی جهانگردی و با نظارت سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری این حساب راه‌اندازی کند. جلسه‌های متعددی تا سال گذشته نیز برگزار شد، ولی تا کنون به این تکلیف قانونی، عمل نشده است. دلیلی که مرکز آمار تا کنون همواره بیان کرده مشکلات و محدودیت‌های مالی و در اولویت نبودن این طرح برای آن سازمان بوده است. آن‌ها از سازمان میراث فرهنگی و گردشگری درخواست داشتند تا منابع مالی لازم را تامین کند. در هر صورت این تکلیف قانونی باید  هر چه زودتر از سوی مرکز آمار و با همکاری بانک مرکزی و سازمان میراث فرهنگی اجرایی شود. صنعت گردشگری اکنون بیش از هر زمان دیگری به تولید این حساب‌های اقتصادی نیاز دارد و این مساله پیش‌نیاز جدی و واقعی هر نوع تصمیم‌گیری، سرمایه‌گذاری و برنامه‌ریزی در حوزه گردشگری کشور است.

وی گفت: وقتی حساب اقماری و یا تحلیل آماری وجود نداشته باشد، برنامه جامع گردشگری را چگونه می‌توان طراحی کرد. پیش نیاز تدوین دقیق برنامه جامع گردشگری کشور تولید و پایش دقیق آمار گردشگری به تفکیک کلیه استان‌ها و مقاصد گردشگری کشور است. برای بروز رسانی برنامه جامع تهیه شده در سال ۸۱ اکنون نیاز به تهیه آمارهای دقیق داریم که این آمار اکنون در دسترس بوده و قابلیت پایش و پژوهش را دارد.

پوینده تاکید کرد: کارشناسان، مدیران و معاونت‌های تخصصی سازمان میراث فرهنگی و گردشگری باید بیش از پیش از انگیزه و توان لازم برای تولید آمارها برخوردار شوند. بدون تولید این آمار سیاست‌گذاری و برنامه‌ریزی‌ها از محتوای دقیقی برخوردار نبوده و باعث اتلاف انرژی و سرمایه‌ها بسیاری خواهد شد. با وجود محدودیت‌های مالی دولت و سازمان میراث فرهنگی و گردشگری برای خروجی گرفتن بهتر و بهره‌وری و ارزش افزوده بیشتر در چارچوب و بستر رسیدن به اهداف عالیه گردشگری، تولید و پایش آمارهای تخصصی باید بسیار جدی دنبال شود.

انتهای پیام

شهد گرانی که در حاشیه خلیج‌فارس طرفدار دارد

مدیر جهاد کشاورزی شاهین دژ از برداشت حدود ۷۰۰ تن عسل از سطح زنبورستان‌های این شهرستان در سال جاری خبرداد و خاطرنشان کرد: عسل تولیدی شهرستان شاهیندژ علاوه بر اینکه به کشورهای همجوار از جمله آذربایجان عراق و ترکیه صادر می‌شود مشتریانی در کشورهای حاشیه خلیج فارس نیز دارد.

 سعید خدایی در گفت و گو با خبرنگار ایسنا با بیان اینکه میزان برداشت عسل از هر کندو به طور متوسط ۱۸ کیلوگرم است، ادامه داد: ۴۵ هزار کندوی زنبور عسل در این شهرستان مستقر است که ۴۰ هزار از این کندوها به صورت مدرن و ۵۰۰۰ دیگر به صورت بومی است.

وی گفت: شهرستان شاهین دژ به دلیل داشتن مناطق ییلاقی مستعد و داشتن گیاهانی از قبیل آویشن زولا مرزه و گون یکی از مهم‌ترین قطب‌های تولید محصول عسل ارگانیک و با کیفیت بسیار خوب در آذربایجان غربی به شمار می رود.

وی ادامه داد: حدود ۱۷۰۰ نفر به صورت مستقیم و غیر مستقیم در امر تولید عسل فعالیت می کنند که ارزش ریالی عسل تولیدی حدود ۳۵ میلیارد تومان برآورد می گردد.

 وی خاطر نشان کرد: در طول هفته دولت کلنگ زنی یک واحد بسته بندی عسل در شهرستان شاهین دژ انجام شد که امیدواریم با راه اندازی این واحد بسته بندی، میزان صادرات عسل به بازارهای مصرف افزایش یابد.

خدایی تصریح کرد: مصرف عسل جذب کلسیم را بهبود بخشیده از پوکی استخوان جلوگیری می‌کند و در درمان بیماری‌های تیروئیدی، گوارشی، کلیوی، دیابتی و در بهبود زخم‌ها و سوختگی‌ها بسیار مفید است.
انتهای پیام

ناموسی به نام پرچم – ایسنا

یک اسطوره‌پژوه معتقد است، رنگ‌های پرچم ایران با درایت بسیاری و بنا بر پایه کارکردهای سه گانه و سه طبقه اصلی شهریاران، جنگاوران و پیشه‌وران انتخاب شده است. شعار کورش نیز که می‌گوید من از سه چیز دروغ، دشمن و خشکسالی برای ملت خود بیم گاه هستم، به این سه مورد اشاره می‌کند.

بهمن نامور مطلق در گفت‌وگو با ایسنا درباره نشانه شناسی پرچم ایران بیان کرد: بسیاری از پرچم‌ها تک رنگ و منوکروم هستند اما پرچم ما سه رنگ است. همنشینی سه رنگ و تنوع قومی، مذهبی و تاریخی در پرچم ایران به معنای این است که ما کشوری نیستیم تا بخواهد خودش را یک دست کند. ایران کشوری با تنوع‌ها است و همین امر سرمایه اصلی ایران محسوب می‌شود. ایران به تنهایی به اندازه یک قاره تنوع قومی و فرهنگی دارد. خوشبختانه این تنوع در پرچم ما نیز دیده می‌شود و این یکی از امتیازهای پرچم کشور ماست که نشان می‌دهد یک دست نیست.

او با بیان اینکه این تنوع رنگی ۱۰ رنگ نیست، بلکه فقط سه رنگ است، افزود: وقتی می‌گوییم سه رنگ، به‌یاد برخی از تئوری‌های اسطوره‌شناسی مثل سه گانه‌های ژُرژ دومزیل می‌افتیم که معتقد است تمدن‌های هند و اروپایی که ایران هم یکی از آنهاست، بر پایه کارکردهای سه گانه استوار شده‌اند، یعنی سه طبقه و سه فعالیت اصلی که شهریاران، جنگاوران و پیشه‌وران بوده‌اند. کار شهریاران مدیریت، جنگاوران مبارزه و دفاع و کار پیشه‌وران تولید بوده است.

این اسطوره‌شناس اضافه کرد: جالب است که رنگ پیشه‌وران سبز و به گیاهان مرتبط می‌شود، رنگ جنگاوران سرخ و رنگ شهریاران سفید است. شاید کسی که این رنگ‌ها را انتخاب می‌کرده است، خودآگاه به این تئوری توجه نداشته اما ناخودآگاه به این مسئله توجه داشته است. شعار کوروش که می‌گوید «من از سه چیز دروغ، دشمن و خشکسالی برای ملت خود بیم‌گاه هستم» نیز به همین سه مورد اشاره می‌کند. دروغ برای شهریاران بزرگترین بیم است، دشمن برای جنگاوران و خشکسالی برای پیشه‌وران بزرگترین خطر است زیرا کار اصلی آنها کشاورزی و دامداری است.

درفش پیدا شده در شهداد کرمان

پرچم یک نوع نقاشی ضمیر ناخودآگاه است

نامور مطلق ادامه داد: ما ارتباط عمیقی بین سه گانه‌های تمدن هند و اروپایی و سه گانه پرچم ایران می‌بینیم. شاید هیچ یک از کشورهای تمدن هند و اروپایی به صورت خود آگاه و ناخودآگاه و با این درایت رنگ‌های پرچم خود را انتخاب نکرده‌اند. رنگ‌هایی که با نظریه‌ها، رسم  و رسوم و ساختار اجتماعی و باستانی تا این حد نزدیک باشد. این امر نشان می‌دهد ایرانی‌ها نسبت به پرچم خود حساسیت دارند، به همین دلیل نسبت به آن در طول تاریخ توجه داشته‌اند و پرچم را بومی می‌دانستند که به وسیله آن ضمیر ناخودآگاه اجتماعی خودشان را نقاشی کنند تا دیگران آن را ببینند. در واقع پرچم یک نوع نقاشی ضمیر ناخودآگاه است که آرزوهای نهانی و عناصر بنیادین ما را به تصویر بکشد یا افشا کند.

او با بیان اینکه پرچم به نوعی یک جمعیت و گروهی را نمایندگی می‌کند، اظهار کرد: از قدیم گفته‌اند برای آنکه گروهی بتوانند همبستگی و انسجام خود را نشان دهند باید زیر یک بیرق بروند. پرچم، بیانگر وحدت و انسجام اجتماعی است و با خود نشانه‌ها و نمادهایی از جمعیتی که نمایندگی می‌کند، دارد. برای مثال، برخی از کشورها برای آنکه نزدیک دریا هستند، کشش‌ها، آرزوها و روایت‌های دریایی دارند و رنگ آبی را به عنوان دریا در پرچم خود استفاده می‌کنند. پس پرچم‌ها علاوه بر اینکه علامتی هستند که افراد همگن، هم گروه، هم آرمان و هم آرزو را دور هم جمع می‌کنند در عین حال افشا کننده حال آنها و آرزوهایشان نیز هستند.

این مدرس دانشگاه بیان کرد: با توجه به اینکه ایران یک سرزمین کهن است و در این باره کمتر سرزمینی مثل فلات ایران دارای تمدن‌ها و فرهنگ‌های گوناگون بوده، طبیعی است این فرهنگ‌ها و تمدن‌ها برای خودشان علائمی داشته‌اند. بر اساس شواهد، یکی از اولین درفش یا پرچمی که می‌توان از آن یاد کرد، درفشی است که در شهداد کرمان پیدا شده است. البته همه‌ی اقوام برای خودشان درفش‌هایی داشته‌اند و در سرزمین ما به دلیل قدمتی که دارد، درفشی که پیدا شده است جزو قدیمی‌ترین‌ها است.

یکی از مهمترین نشانه‌هایی که می‌تواند ملت‌ها را از هم جدا کند، پرچم‌ها هستند

نامور مطلق با بیان اینکه نشانه‌هایی مثل خورشید، شیر، بز و انسان روی این درفش وجود دارد که منتقل کننده پیام‌هایی از آداب و رسوم مردم تمدن آن منطقه است، گفت:  پرچم امروزی ما مثل پرچم‌های سایر کشورها نماد و نشانه جامعه و فرهنگ ماست. امروزه یکی از مهمترین نشانه‌هایی که می‌تواند ملت‌ها را از هم جدا کند، پرچم‌ها هستند. شاید هیچ علامت و نشانی به اندازه پرچم نتواند یک ملت را نمایندگی کند به همین دلیل برای آنکه در هر جایی بخواهند حضور ملت‌ها را به تصویر بکشند به پرچم‌های آنان مراجعه می‌کنند.  

او ادامه داد: پرچم‌ها در بسیاری از سازمان‌های سیاسی مثل سازمان ملل یا در میادین ورزشی نماد و نماینده عالی ملت‌ها و جامعه هستند و کارکردهای نشانی و نمادین دارند. پرچم فعلی ما دارای دو نظام نشانه‌ است. از یک طرف نظام نشانه‌ای رنگ‌ها و از طرف دیگر نظام نشانه‌ای کلام را داریم. در گذشته نظام فیگوراتیو مثل شیر، خورشید و شمشیر هم داشته است و این جنبه بعد از انقلاب حذف شده و به جای آن کلام گذاشته‌ شده است که در دو سطح روی پرچم ما حضور دارد. یکی به صورت موتیف یا ترنج مرکزی که واژه الله به شکل دایره ‌وار است و تا حدودی خورشید را نمایان می‌کند و در وسط پرچم قرار دارد.

این اسطوره شناس اضافه کرد: ۲۲ الله اکبر با توجه به ۲۲ بهمن ماه که نماد انقلاب است روی پرچم ما اضافه شده است.  بعد از انقلاب عناصر کلامی به پرچم اضافه شده و عناصر فیگوراتیو یا آیکُنی از آن کم شده است که این موضوع معناهای بسیاری دارد، زیرا به عبارتی شمایل شکنی و به جای آن کلام اضافه شده است که با روح اسلامی همراه‌تر باشد، زیرا اسلام بیشتر بر اساس کلمه و نوشتار استوار است. کتاب آسمانی مسلمانان نیز نوشتاری و کلامی است. بنابراین با این تغییر، پرچم کشورمان را اسلامی‌تر کردیم که شاید کمی از وجه ملی آن کاسته شد. اصولا در وجه علمی در اغلب موارد تصویر هم بوده است. در طراحی جدید سعی شده کلام تا حدودی شبیه خورشید باشد.

نماد رنگ‌های پرچم ایران چیست؟

نامور مطلق به سه رنگ سبز، سفید و قرمز پرچم ایران اشاره کرد و افزود: در نشانه‌شناسی رنگ‌ها، سبز رنگی است که ایرانی‌ها از گذشته در پرچم استفاده می‌کردند و یکی از رنگ‌های پرچم ساسانیان هم بوده است اما در عین حال رنگ خرمی، سر زندگی و برای ایرانی‌ها رنگ سرو که نماد افراشتگی، نامیرایی و اسلامی است، به همراه دارد. رنگ سبز معناهای بسیاری دارد و به بخش‌های مختلفی ارجاع می‌شود. ما در رنگ سبز، طبیعت، ایرانی بودن و اسلامیت را می‌بینیم. برخی از کشورها مثل عربستان سعودی هم از رنگ سبز که نماد مذهبی دارد، برای پرچم خودش استفاده کرده است.

او درباره رنگ سفید توضیح داد: این رنگ به معنای پاکی و صلح است که در بسیاری از پرچم‌های دیگر هم استفاده شده. سفید، رنگ لباس ایرانی‌های پیش از اسلام بوده است و اسلام نیز به همان اندازه که رنگ سیاه را مکروه می‌داند، استفاده از رنگ سفید را توصیه کرده است. پرستاران و پزشکان در همه‌ی دنیا نیز لباس سفید به تن می‌کنند و حتی برای مردگان که نماد پاکی و تولد است از لباس سفید استفاده می‌کنند. رنگ سفید در ایران جایگاه برجسته‌ای داشته است.

این مدرس دانشگاه همچنین درباره رنگ سرخ در پرچم ایران اظهار کرد: در نهایت رنگ سرخ را داریم که آن هم جنبه جهانی دارد. از طرفی رنگ خون و از طرف دیگر رنگ نشاط و انرژی است. این رنگ موجب می‌شود انسان‌ها احساس زندگی کنند، زیرا این رنگ نشان دهنده آتش درون اجتماعی است  و نماد مقاومت، مبارزه و دفاع از وطن تا سرحد از دست دادن خون را دارد. برخی از پرچم‌ها مثل کشور چین و ترکیه فقط قرمز هستند اما این رنگ یک سوم پرچم ما را تشکیل داده است.

پرچم هر کشوری ناموس آن محسوب می‌شود

نامور مطلق با بیان اینکه اگر یک نفر پرچم کشور ما را خوب مطالعه کند می‌تواند با روح ملت ایران آشنا شود، گفت: زیرا پرچم ایران روح ملت ما را نمایندگی می‌کند و می‌توانیم به واسطه آن روح ملت را بشناسیم. انتخاب رنگ‌ها و تنوع آن به جا و درست است که باید به آن توجه کنیم و ارج بگذاریم. پرچم هر کشوری مقدس است، زیرا بالای سر یک ملت قرار می‌گیرد، به همین جهت پرچم برای هر کشوری ناموس آن محسوب می‌شود و اگر می‌خواهیم به یک ملت احترام بگذاریم، باید به پرچم آن کشور احترام بگذاریم؛ زیرا پرچم‌ها فقط نماینده دولت‌ها نیست.

او بی احترامی به پرچم‌ها را بی‌احترامی و دشنام به ملت‌ها دانست و اضافه کرد: این امر می‌تواند موجب خصومت و کدورت بین کشورها شود. ما باید به عنوان یک کشور صاحب فرهنگ، ادب و معرفت مراقب پرچم خودمان باشیم که مورد بی‌احترامی قرار نگیرد و باید برای این  کار پرچم‌ کشورهای دیگر را هم مورد بی‌احترامی قرار ندهیم. به عقیده من صحنه چالش و نبرد در حوزه پرچم‌ها نیست، بلکه در حوزه‌هایی مثل فرهنگ و اقتصاد است. ما باید در رقابت و مبارزه فرهیختگی داشته باشیم. نوع ایستادگی بسیار مهم است و مردم دنیا منتظر هستند ببینند ما چگونه ایستادگی و مبارزه می‌کنیم. این ایستادگی با آتش زدن پرچم، مناسب یک کشور بزرگ فرهنگی نیست. روش‌های بسیار نافذتر، جدی‌تر و عمیق‌تری وجود دارد که ما باید از آنها استفاده کنیم.

نویسنده کتاب «در آمدی بر اسطوره شناسی» در پاسخ به این پرسش که فلسفه‌ای از پرچم ایران در شبکه‌های اجتماعی وجود دارد که رنگ سبز پرچم ایران را نشان دهنده سبزی شمال کشورمان، رنگ سفید نشان دهنده کویری نقاط مرکزی و رنگ سرخ را نشان دهنده غروب نقاط جنوبی و خون شهیدان می‌داند. چنین استدلالی تا چه اندازه می‌تواند درست باشد؟ توضیح داد:  من چنین روایتی را به صورت دقیق نشنیده‌ام اما ویژگی نماد همین است. به گفته «هانی کربن» نماد آن چیزی است که هیچگاه یک بار برای همیشه رمز گشایی نمی‌شود.  یعنی اگر بتوانیم پرچم را نماد محسوب کنیم که ویژگی نمادین هم دارد هر کس می‌تواند برداشت خودش را از آن داشته باشد یا هر دوره می‌توان از آن برداشت تازه‌ای کرد.

اگر نماد منجمد شود، دیگر نماد نیست

نامور مطلق با بیان اینکه ویژگی نماد همین است، افزود: هر کسی که به نماد می‌رسد، برداشت خودش را از آن می‌کند. اینکه این سه رنگ می‌تواند به سه منطقه ایران مرتبط باشد خوب است و نمی‌توان گفت این موضوع واقعیت دارد یا نه. نماد به ما امکان خوانش‌های گوناگون را می‌دهد و تا بی نهایت می‌توان از پرچم تفسیرهای تازه کرد و کسی هم نمی‌تواند بگوید اشتباه است.

او بیان کرد: این تفسیرها تا جایی که با روح کلی مغایرت نداشته باشد، درست است. هر تفسیری به غنای پرچم اضافه می‌کند. تنها چیزی که می‌توان درباره این تفسیر سوال کرد این است که سفیدی وسط پرچم به چه چیزی مربوط می‌شود؟ چون رنگ وسط پرچم کشور ما خاکی نیست که بگوییم به کویر ایران مربوط می‌شود.

این اسطوره شناس درباره اینکه شاید مقصود از رنگ سفید شوره‌زار است، گفت: میانه‌ی ایران شوره‌زار نیست و این تفسیر ضد ایرانی است. زیرا ما در میانه‌ی کشورمان باغ‌ها، کوهستان‌ها، رودخانه‌ها و بیشه‌های بسیاری در کنار کویر داریم. کویرهم بیشتر جنبه خاکی دارد تا شوره‌زار. نمی‌توان تمام میانه‌ی ایران را شوره‌زار بدانیم زیرا شوره زار جنبه مثبتی ندارد. من با جنبه سفید ناهمخوان هستم اما با کلیت آن مشکل ندارم و معتقدم اگر نماد منجمد شود، دیگر نماد نیست پس نماد همیشه آماده خوانش تازه است.

انتهای پیام

  

عبداللهی: لیگ تکواندوی امسال بهتر از فصول گذشته است/ ملی‌پوشان باید در لیگ باشند

مربی تیم تکواندوی لوازم خانگی کَن با بیان اینکه فصل جدید لیگ‌برتر تکواندو سطح بهتری دارد، گفت: ملی‌پوشان باید در لیگ‌برتر حاضر شوند.

وحید عبداللهی در گفت و گو با ایسنا، در مورد فصل جدید لیگ‌برتر تکواندوی مردان توضیح داد: از نظر من فصل هفدهم لیگ‌برتر تکواندو مردان نسبت به فصل گذشته کیفیت بهتری دارد و در ادامه هم بهتر می‌شود. ملی‌پوشان و قهرمانان کشور در لیگ امسال حضور دارند و همین مسئله در کیفیت فنی تیم‌ها و بازی‌ها تاثیر بسیار زیادی دارد. مطمئنا حضور قهرمانان در لیگ باعث بالا رفتن انگیزه در جوانان می‌شود و در ادامه قطعا شاهد پیشرفت فنی بازیکنان و تکواندو خواهیم بود، البته اگر این روند ادامه داشته باشد.

او افزود: اتفاق خوبی که در این ‌دوره از لیگ‌ برتر افتاده، روی آوردن تیم‌ها به جوانان و استفاده از تکواندوکاران کم سن و سال است. این ترکیب بزرگسالان و جوانان می‌تواند آینده این رشته در کشورمان را بیمه کند.

مربی تیم تکواندوی لوازم خانگی کَن در پاسخ به این سوال که آیا عدم حضور ملی‌پوشان در فصول گذشته لیگ‌برتر تاثیری در این افت تکواندوی ایران داشته است؟ اظهار کرد: مطمئنا تاثیر دارد. وقتی ملی‌پوشان در شرایط مسابقه قرار نمی‌گیرند نقاط ضعف آن‌ها مشخص نمی‌شود که بخواهند در تمرینات آن‌ها را برطرف کنند. وقتی که ملی‌پوشان در لیگ نیستند برای کسب آمادگی و برطرف ساختن ضعف‌ها مجبور هستند در مسابقات برون‌مرزی این کار را کنند که در این صورت هم یا شکست می‌خورند یا این مسئله امکان‌پذیر نیست.

او افزود: در سال‌های‌گذشته ملی‌پوشان در لیگ بودند و شرایط تیم ملی هم خوب بود، چرا که لیگ تاثیر زیادی روی روند رو به رشت تکواندوکاران دارد. به نظر من اگر می‌خواهیم نتیجه بگیریم، باید ملی‌پوشان در لیگ‌برتر حاضر شوند. این اتفاق دو حسن دارد، یک اینکه ملی‌پوشان افت‌نمی‌کنند و دو اینکه حضور آن‌ها باعث بالا رفتن انگیزه در جوانان می‌شود که این اتفاق رشد تکواندو را در پیش خواهد داشت.

عبداللهی در خصوص جوانگرایی تیم لوازم‌ خانگی کَن نیز گفت: این مسئله یکی از اهداف تعریف شده در باشگاه کَن است. در سال گذشته هم ما از جوانان بسیاری استفاده کردیم که نتایج خوبی هم حاصل شد. در این فصل نیز با همان ترکیب هستیم اما یکسری از جوانان ‌و نوجوانان با استعداد را نیز به تیم اضافه کرده‌ایم تا با جذب برخی ملی‌پوشان نیز شاهد بالا رفتن سطح فنی آن‌ها باشیم. البته باید فدراسیون و تیم‌های دیگر نیز این‌کار را انجام دهند چرا که جوانگرایی باعث پیشرفت یک رشته است. بهتر است فدراسیون توجه بیشتری به این مسئله داشته باشد تا نتیجه آن را بیشتر از الان ببیند.

مربی تیم لوازم خانگی کن و تیم نوجوانان اعزامی به المپیک‌ جوانان ۲۰۱۸ آرژانتین، در مورد کاهش تعداد تیم‌های لیگ‌برتری نیز تصریح کرد: کاهش تعداد تیم‌ها نمی‌تواند باعث بی کیفیت شدن لیگ شود. هدف ما باید بالا رفتن کیفیت لیگ باشد و به نظرم در این فصل شاهد این مهم خواهیم بود. لیگ امسال ۸ تیم دارد که همگی با استفاده از ملی‌پوشان، باتجربه‌ها و نوجوانان تشکیل شده‌اند و همین‌مهم موجب شده تا سطح آن‌ها بالاتر برود. در فصل گذشته شاهد حضور تیم‌هایی بودیم که چندی از آن‌ها در حد و اندازه لیگ نبودند، تیم‌های این فصل سطح خوبی دارند و مطمئنا کیفیت لیگ امسال بالاتر از فصل پیش خواهد بود.

وحید در پایان صحبت‌هایش در مورد شرایط تیم ملی تکواندوی نوجوانان ایران برای بازی‌های المپیک‌جوانان ۲۰۱۸ بوینس آیرس گفت: تیمی که اعزام شده از آمادگی خوبی برخوردار است و می‌توان به موفقیت این تیم امید زیادی داشت. با حمایت‌های فدراسیون برنامه‌های تمرینی ما به خوبی طی شد و مطمئنا موفقیت این تیم دور از دسترس نیست. تیم دختران هم از شرایط خوبی برخوردار است که می‌توانند به موفقیت برسند. امیدوارم تکواندوکاران ما بتوانند با همه آمادگی در مسابقات حاضر شوند تا نتایج خوبی حاصل شود.

انتهای پیام

ایران در میان ۵ کشور موفق تاریخ جایزه اسکار خارجی

سینمای ایران با موفقیت ۸.۶۹ درصدی از ۲۳ حضور خود در شاخه بهترین فیلم خارجی جوایز سینمایی اسکار، در رتبه چهارم موفق‌ترین کشورها در تاریخ ۷۰ ساله این جایزه قرار داد.

به گزارش ایسنا، شاخه بهترین فیلم غیرانگلیسی (خارجی) جوایز اسکار یکی از جذاب‌ترین شاخه‌های این رویداد سینمایی است و فیلم‌های بلندی که خارج از آمریکا تولید شده باشند و دیالوگ‌های به کار رفته در آن‌ها عمدتا غیرانگلیسی باشند، مجاز به رقابت در آن هستند.

زمانی که اولین مراسم اعطای جوایز اسکار در ۱۶ می ۱۹۲۹ برای تقدیر از بهترین فیلم‌های سال ۱۹۲۷ برگزار شد، بخش جداگانه‌ای برای فیلم‌های غیرانگلیسی تعریف نشده بود. اگرچه آکادمی اسکار بین سال‌های ۱۹۴۷ تا ۱۹۵۵ جوایز افتخاری به بهترین فیلم‌های غیرانگلیسی ساخته‌شده در خارج از آمریکا اعطا می‌کرد و پس از آن سال و از بیست‌ونهمین دوره جوایز اسکار شاخه‌ای مستقل تحت عنوان “بهترین فیلم خارجی” شکل گرفت. 

سینمای ایتالیا با کسب ۱۴ جایزه در بخش بهترین فیلم خارجی جوایز اسکار رکورددار است و آخرین بار در سال ۲۰۱۴ با فیلم «زیبایی بزرگ» ساخته «پائولو سورنتینو» موفق به کسب این جایزه شد. ایتالیا تاکنون ۶۴ بار در این بخش از جوایز اسکار شرکت کرده و ۳۱ بار نیز به جمع نامزدهای نهای راه یافته و در مجموع با درصد موفقیت ۲۱.۸۷ (۱۴ جایزه از ۶۴ حضور) در رتبه نخست پرافتخارترین کشورهای در این جوایز قرار دارد. 

اما فرانسوی‌ها نیز همچون ایتالیایی‌ها ۶۴ بار در رقابت این شاخه از جوایز اسکار شرکت‌کرده‌اند و ۱۲ بار نیز این جایزه به خود اختصاص داده‌اند تا درصد موفقیت سینمای فرانسه در رقابت اسکار خارجی برابر با ۱۸.۷۵ درصد باشد. فرانسوی‌ها که آخرین‌ بار نیز در سال ۱۹۹۳ و با فیلم «هندو چین» به کارگردانی «رژیس وارنیه» و با بازی «کاترین دنوو» برنده این جایزه شده‌اند با ۳۹ بار حضور در جمع نامزدهای نهایی این شاخه از این حیث رکورددار هستند. 

پس از ایتالیا و فرانسه و در رتبه سوم موفق‌ترین کشورها در عرصه اسکار خارجی بر اساس تعداد حضور، اتحادیه جماهیر شوروی قرار دارد. شوروی که پیش از انحلال توانسته بود از ۲۴ حضور خود در شاخه اسکار خارجی ۳ جایزه را به خود اختصاص دهد و درصد موفقیت ۱۲.۵ درصد را به نام خود ثبت کند. شوروی آخرین بار در سال ۱۹۸۰ میلادی و با فیلم «مسکو به اشک‌ها باور ندارد» به کارگردانی «ولادیمیر منشوف» موفق به کسب این جایزه شده بود.

سینمای ایران نیز که اولین بار در سال ۱۹۹۷ در رقابت اسکار خارجی حضور یافت، تاکنون دوبار با فیلم «جدایی نادر از سیمین» (۲۰۱۱) و «فروشنده» (۲۰۱۶) موفق به کسب این جایزه شده و با ۲۳ حضور و دو جایزه، درصد موفقیت ۸/۶ درصدی را به خود اختصاص داده تا پس از ایتالیا، فرانسه،  شوروی و  به صورت مشترک با چک اسلواکی در رتبه چهارم موفق‌ترین کشورها از حیث درصد موفقیت (نسبت تعداد حضور به کسب جایزه) قرار گیرد. 

کشور چک‌ اسلواکی پیش از تقسیم به دو کشور مستقل جمهوری چک و اسلواکی در سال ۱۹۹۳ میلادی، دو جایزه از ۲۳ حضور خود کسب کرده بود و همچون ایران دارای درصد موفقیت ۸.۶ در تاریخچه جوایز اسکار خارجی است. چک اسلواکی آخرین بار در سال ۱۹۶۶ و با فیلم «از روی قطارها چشم برندار» به کارگردانی «ییری منتسل» برنده این جایزه شده بود. 

سینمای آلمان با درصد موفقیت ۷.۴ درصد، اسپانیا و ژاپن با درصد موفقیت ۶.۶ درصد، هلند با ۶ درصد، دانمارک با ۵.۴، سوئد با ۵.۳، اتریش با ۴.۸ ،  آرژانتین با ۴.۵، سوئیس با ۴.۴ و مجارستان با ۳.۷ درصد به ترتیب در رتبه‌های بعدی موفق‌ترین کشورها در عرصه جایزه اسکار خارجی قرار دارند.

**

اولین تجربه سینمای ایران در عرصه اسکار خارجی در سال ۱۹۷۷ (۱۳۵۶ شمسی) با فیلم «دایره مینا» به کارگردانی داریوش مهرجویی رقم خورد و پس از ۱۷ سال وقفه و در سال ۱۹۹۴ فیلم «زیر درختان زیتون» به کارگردانی عباس کیارستمی نماینده ایران در شصت‌وهفتمین دوره جوایز اسکار نام گرفت. «بادکنک سفید» از جعفر پناهی در سال ۱۹۹۵ به اکادمی معرفی شد و پس از یک سال وقفه و در سال ۱۹۹۷ فیلم «گبه» محسن مخملباف نماینده ایران در این جوایز سینمایی شد. 

«بچه‌های آسمان» ساخته مجید مجیدی در سال ۱۹۹۸ به اسکار خارجی رفت و برای اولین بار سینمای ایران توانست به جمع نامزدهای نهایی شاخه بهترین فیلم خارجی اسکار راه یابد و سال بعد آن نیز «رنگ خدا» دیگر ساخته مجیدی فرصت حضور در این جایزه سینمایی را پیدا کرد. 

«زمانی برای مستی اسب‌ها» ساخته بهمن قبادی در سال ۲۰۰۰، «باران» مجید مجیدی (۲۰۰۱)، «من ترانه ۱۵ سال دارم» به کارگرانی رسول صدرعاملی (۲۰۰۲)، «نفس عمیق» ساخته پرویز شهبازی (۲۰۰۳)، «لاک پشت‌ها پرواز می‌کنند» از بهمن قبادی (۲۰۰۴)، «خیلی دور خیلی نزدیک»« به کارگردانی رضا میرکریمی (۲۰۰۵)، «کافه ترانزیت» از کامبوزیا پرتوی (۲۰۰۶)، «میم مثل مادر» اثر رسول ملاقلی‌پور (۲۰۰۷)، «آواز کنجشگ‌ها» از مجید مجیدی (۲۰۰۸)، «درباره الی» به کارگرانی اصغر فرهادی (۲۰۰۹) و «بدرود بغداد» از مهدی نادری (۲۰۱۰)، نمایندگان سینمای ایران در دهه نخست هزار سوم میلادی بودند تا در سال ۲۰۰۱ سینمای ایران با فیلم «جدایی نادر از سیمین» ساخته اصغر فرهادی توانست برای اولین بار این جایزه مهم را به ویترین افتخارات خود اضافه کند. 

در سال‌های ۲۰۱۴، ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶ به ترتیب فیلم‌های «گذشته» اصغر فرهادی، «امروز» رضا میرکریمی و «محمدد رسول‌الله» مجیدی به اسکار فرستاده شدند و در سال ۲۰۱۶ اصغر فرهادی با فیلم «فروشنده» برای دومین‌بار اسکار خارجی را برای ایران به ارمغان آورد. 

سال گذشته نیز فیلم «نفس» از نرگس آبیار نماینده سینمای ایران در نودمین دوره جوایز سینمایی اسکار بود و امسال فیلم «بدون تاریخ، بدون امضاء» ساخته وحید جلیلوند این فرصت را یافته تا بیست‌ و چهارمین  نماینده ایران در این رویداد سینمایی باشد. 

انتهای پیام

افزایش قابل توجه تعداد زلزله‌های اردل از ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۶/ریزش کوه در ۵ محور مواصلاتی

مدیر بخش زلزله مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی با اشاره به مطالعات میدانی انجام شده در منطقه زلزله‌زده اردل با تاکید بر اینکه در این زلزله ریزش کوه در ۵ مسیر این منطقه ایجاد شد، گفت: مطالعات ما نشان داد در سال‌های ۲۰۰۷، ۲۰۱۰، ۲۰۱۴ و ۲۰۱۶ تعداد رخدادهای لرزه‌ای به صورت قابل ملاحظه‌ای افزایش یافته است.

دکتر علی بیت‌اللهی در گفت‌وگو با ایسنا، با ابراز خرسندی که زلزله ۴٫۶ اردل استان چهارمحال و بختیاری خسارت و تلفات قابل ملاحظه‌ای نداشته است، افزود: به منظور دریافت اطلاعات بیشتر از این زلزله مطالعات میدانی از این منطقه و همچنین بر روی لرزه‌خیزی و زمین‌لرزه‌های قبلی منطقه با همکاری دبیر کارگروه زلزله استان چهار محال‌و بختیاری و رئیس اداره راه وشهرسازی اردل انجام شد.

وی با اشاره به خسارات ناشی از این زلزله، یادآور شد: در اثر رخداد زمین‌لرزه ۱۰ مهر در اردل استان چهارمحال و بختیاری به دلیل کوهستانی بودن، در مسیر محور “شیخ محمود” به “دوازده امام” (پل ملک) ریزش کوه رخ داد. همچنین محور “سرچاه” به “لیرابی” دچار ریزش شد.

بیت‌اللهی ادامه داد: علاوه بر آن محور اردل به سه “راه جونقان” و تنگ “درکش ورکش” دچار ریزش شد، ضمن آنکه در محور “رستم آباد” به تنگ “بیابان دره دیناران” نیز شاهد ریزش سنگ بودیم که در همان دقایق اول با کوشش اداره راهداری شهرستان تمامی جاده‌ها باز شد.

این محقق حوزه مخاطرات خاطر نشان کرد: البته بعضی از مسیرها و تونل همچنان به مرحله بهره‌برداری نرسیده‌اند. 

ریزش سنگی در محورهای مواصلاتی شهرستان اردل

خسارت ساختمان‌های مسکونی

مدیر بخش زلزله مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی به بیان خسارات ساختمان‌ها ناشی از زلزله ۱۰ مهرماه پرداخت و یادآور شد: این خسارت‌ها جزئی و شامل ترک خوردن برخی از منازل خشت و گلی و بنایی روستایی بوده است.

به گفته وی ساختمان‌های خسارت دیده ارزش مقاوم‌سازی ندارد و لازم است نسبت به نوسازی آنها اقدام کرد. 

خسارت‌های منازل مسکونی در زلزله ۴٫۶ اردل

بیت اللهی با اشاره به تلفات جانی ناشی از این زلزله یادآور شد: طبق اطلاعات دریافتی در این زلزله فروریزش ساختمان و تلفات جانی گزارش نشده است. تنها بر اساس گزارش هلال احمر دو نفر که هر دو مرد بودند، دچار جراحت مختصری شدند.

نتایج مطالعات میدانی از لرزه‌خیزی منطقه

وی با اشاره به سابقه لرزه‌خیزی این منطقه گفت: با توجه به گسترش شبکه لرزه نگاری کشور، توزیع زمین‌لرزه‌های این منطقه در ۱۲ سال اخیر مطابق با تصویر ذیل است.

لرزه‌خیزی منطقه رومرکز زلزله اردل در ۱۲ سال اخیر

به گفته وی، توزیع آماری زلزله‌های منطقه اردل بر حسب بزرگی در تصویر ذیل نشان داده شده است.

تعداد رخداد زلزله برحسب بزرگا

وی با اشاره به عمق زلزله‌هایی که در این منطقه رخ داد، یادآور شد: بر اساس مطالعات ما عمده زمین‌لرزه‌هایی که در این ناحیه رخ داده در عمق ۱۲ کیلومتری تا عمق ۲۵ کیلومتری بوده است. 

تعداد رخداد زلزله بر حسب عمق

مدیر بخش زلزله مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی در عین حال خاطر نشان کرد: در سال‌های ۲۰۰۷، ۲۰۱۰، ۲۰۱۴ و ۲۰۱۶ به دلیل زلزله‌های با بزرگای ۴٫۹، ۵ و ۵٫۱  تعداد رخداد به صورت قابل ملاحظه‌ای افزایش یافته است.

تعداد زلزله‌های رخ داده در منطقه به ازای زمان

بیت‌اللهی با اشاره به تغییرات تعداد زلزله‌ها در بازه‌های یک ماهه در اردل، یادآور شد: قبل از رخداد زلزله ۴٫۶ روز ۱۰ مهرماه تغییر قابل ملاحظه‌ای در رژیم لرزه‌خیزی منطقه رومرکز مشاهده نمی‌شد. تصویر ذیل پریودیک و نوسان تعداد رخداد به ازای زمان را نشان‌ می‌دهد که قابل توجه است.

تعداد رخداد زلزله برحسب زمان

وی اضافه کرد: علاوه بر تعداد زلزله‌ها به ازای پریودهای یک ماهه، انرژی زلزله‌ها نیز در همان بازه زمانی از سال ۲۰۰۶ تا سال ۲۰۱۸ در شکل ذیل نشان داده شده است که ریتمی همانند نمودار  بالا را دارد.

انرژی آزاد شده برحسب زمان

بیت‌اللهی یادآور شد: در این مطالعات مهندس نگار سودمند و مهندس معصومه سلیمانی همکاری داشتند.

انتهای پیام

آخرین خبرها از کارخانه ایرانی مونتاژ خودرو در عراق

دبیرکل اتاق مشترک بازرگانی ایران و عراق گفت: فعالیت کارخانه مونتاژ خودروهای ایرانی در عراق هنوز متوقف نشده، اما ادامه فعالیت آن هنوز مشخص نیست.

حمید حسینی – عضو هیات نمایندگان اتاق بازرگانی ایران – در گفت‌وگو با ایسنا، با بیان این که تاکنون تحریم‌ها بر روابط اقتصادی ایران و عراق تاثیری نداشته است، اظهار کرد: ایران یک کارخانه مونتاژ خودرو در عراق دارد که با توجه به این که خودرو در لیست کالاهای تحریمی قرار دارد، نماینده خودروسازی ایران در عراق تاکنون اقدام به واردات قطعات خودرو از ایران نکرده است.

وی افزود:‌ فعالیت این کارخانه هنوز متوقف نشده اما این که بتواند به فعالیت تولیدی خود ادامه بدهد هنوز مشخص نشده است.  

حسینی از توقف ۲۲۰۰ میلیارد دلار پروژه در عراق که پروژه های مسکن را نیز شامل می شود خبر داد و گفت: بدهی پیمانکاران ایرانی در این پروژه‌ها از صندوق توسعه ملی پرداخت شده، اما دولت برای پرداخت این پول از سوی دولت عراق در حال مذاکره است.

به گفته وی، علت توقف این پروژه‌ها کمبود بودجه دولت عراق بوده است، چراکه این کشور بعد از شروع جنگ با داعش پولی برای سرمایه‌گذاری روی پروژه‌ها نداشت.

حسینی افزود: پرداخت بخشی از بدهی‌های پیمانکاران در پروژه‌هایی که ادامه پیدا کرده‌اند، بر عهده بانک جهانی است که در آینده پرداخت می‌شود، اما پرداخت بخش دیگر بدهی‌ها مربوط به دولت عراق است که قسمتی از آن را به صورت اوراق قرضه پرداخت کرده و بخش دیگر را در بودجه امسال در نظر گرفته است.

همچنین به گفته دبیرکل اتاق مشترک بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی ایران و عراق، در حال حاضر حدود یک میلیارد و ۸۰۰ هزار دلار پروژه در عراق  فعال است که مشکلات آن‌ها نسبت به گذشته خیلی کمتر شده است.

گفتنی است، ایران و اقلیم کردستان در سال های گذشته روابط اقتصادی گسترده‌ای با یکدیگر داشتند، اما بحران مالی اقلیم کردستان عراق و هزینه‌های جنگ با گروهک تروریستی داعش موجب شد تعداد پروژه‌ها کاهش یابد و پرداخت بودجه تخصیصی برای انجام پروژه‌ها با مشکل مواجه شود. این موضوع باعث نگرانی پیمانکاران شد که در پی آن سرکنسول ایران در اربیل، اواسط ‌خرداد امسال از رایزنی با نخست وزیر اقلیم کردستان عراق و وزیر اقتصاد این منطقه در ارتباط با مطالبات شرکت‌های ایرانی فعال در اقلیم کردستان، خبر داد و اعلام کرد که مطالبات این شرکت‌ها به زودی تعیین تکلیف می‌شود.

انتهای پیام

سه سیاست حمایتی دولت برای تامین لاستیک کامیون

معاون راهداری سازمان راهداری و حمل و نقل جاده‌ای سه سیاست دولت برای حمایت از کامیون‌داران و بهبود شرایط بازار فروش لاستیک به آن‌ها را تشریح کرد.

داریوش امانی در گفت‌وگو با ایسنا، با اشاره به شرایط به وجود آمده برای رانندگان کامیون در ماه‌های ابتدایی امسال اظهار کرد: از ابتدای خرداد ماه سال جاری رانندگان کامیون نسبت به شرایط خود اعتراضاتی داشته‌اند که سازمان راهداری به عنوان متولی اصلی حمل و نقل جاده‌ای کشور تلاش کرد بخشی از این دغدغه‌ها را که در کوتاه مدت امکان رسیدگی به آنها وجود داشت سریعا در دستور کار قرار دهد.

وی ادامه داد: برخورد جدی با شرکت‌های متخلف حمل و نقل، افزایش نرخ کرایه کامیون‌ها، پیگیری بحث بیمه تامین اجتماعی رانندگان و همچنین عقد قرارداد برای بیمه تکمیلی آنها بخشی از این سیاست‌ها بود که خوشبختانه در کوتاه‌ترین زمان ممکن به مرحله اجرا رسید.

معاون سازمان راهداری با بیان اینکه بحث تامین لوازم یدکی و قطعات مورد نیاز مانند لاستیک یکی دیگر از دغدغه‌هایی بود که از چند ماه قبل برای رانندگان وجود داشت، تاکید کرد: با توجه به شرایط اقتصادی کشور پیش‌بینی می‌شد که برخی از این قطعات مانند لاستیک با افزایش قیمت مواجه شود. البته در این حوزه وزارت صمت مسئولیت تامین آنها را بر عهده داشت اما سازمان راهداری نیز تلاش کرد سیاست‌های حمایتی لازم از رانندگان را پیگیری کند و در این مسیر با انجام مکاتبات فشرده و گسترده خوشبختانه بخش زیادی از این نگرانی‌ها در دستور کار برای برطرف شدن قرار گرفت.

امانی با بیان اینکه ناوگان سنگین ایران سالانه به حدود پنج میلیون حلقه لاستیک احتیاج دارد توضیح داد: این رقم هم به خودروهای سنگین درون‌شهری و هم به ناوگان فعال در جاده‌ها مرتبط است. ما در حال حاضر حدود ۱۴ هزار و ۶۰۰  اتوبوس و ۳۳۲ هزار خودروی سنگین فعال در جاده داریم که لاستیک یکی از اصلی‌ترین کالاهای مورد نیاز آنها برای ادامه فعالیت به شمار می‌رود.

به گفته وی، در حال حاضر کارخانه‌های داخلی حدود یک میلیون و ۲۰۰ هزار حلقه لاستیک مورد نیاز را تولید می‌کنند اما مابقی باید از طریق واردات تامین شود.

معاون سازمان راهداری کاهش تعرفه واردات را یکی از سیاست‌های حمایتی دولت در این عرصه دانست و گفت: با پیگیری‌های صورت گرفته تعرفه واردات لاستیک از ۲۶ درصد به پنج درصد کاهش یافت تا وارد کنندگان بتوانند با قیمت پایین‌تری کالاهایشان را به دست مصرف کننده برسانند.

امانی با اشاره به دستور معاون اول رئیس جمهور برای تخلیه بنادر در کوتاهترین زمان ممکن اظهار کرد: این سیاست حمایتی نیز باعث شد بخش زیادی از لاستیک‌هایی که به دلیل اختلافات نرخی یا دیگر مشکلات در گمرکات بندری باقی مانده بودند ترخیص شوند و به دست مصرف کننده برسند.

وی سومین سیاست حمایتی دولت را دریافت مجوز از سوی سازمان راهداری برای استفاده از منابع خود و خرید تعدادی از لاستیک‌های سازمان اموال تملیکی دانست و افزود: با اجرایی شدن این اقدام حدود ۱۴ هزار حلقه لاستیک که در انبارهای سازمان اموال تملیکی در بندر امام خمینی، بندرعباس و تهران وجود داشت خریداری شد و ظرف روزهای آینده به مصرف کنندگان تحویل می‌شود.

وی در پاسخ به این سوال که نرخ تمام شده این لاستیک‌ها برای دسترسی رانندگان چه قیمتی خواهد بود توضیح داد: تمام این سیاست‌های حمایتی به این منظور اجرایی شدند که در مقابل بازار سیاه شکل گرفته در روزهای اخیر بایستد و ما امیدواریم با پیگیری این دستورالعمل‌ها و برنامه‌های جدید بار دیگر قیمت لاستیک در بازار به یک تعادل قابل قبول دست پیدا کند.

معاون سازمان راهداری با اشاره به ثبت سفارش ۵۰۰ هزار لاستیک برای عرضه در مهر ماه تصریح کرد: خوشبختانه ارز مورد نیاز وزارت صمت تامین اعتبار شد و با رسیدن این لاستیک‌های جدید بازار در کوتاه مدت هیچ مشکلی برای دریافت لاستیک نخواهد داشت. تا پایان سال جاری نیز سیاست‌های حمایتی لازم از رانندگان در دستور کار قرار دارد تا این دغدغه مهم آنها به طور کامل برطرف شود.

به گزارش ایسنا، در طول هفته‌های گذشته به دنبال بالا رفتن نرخ برخی لوازم یدکی رانندگان خودروهای سنگین بار دیگر نسبت به شرایط و وضعیت‌شان اعتراضاتی را مطرح کردند و کار تا جایی پیش رفت که تعدادی از آنها این نگرانی را مطرح کردند که در صورت نرسیدن حمایت‌های لازم عملا امکان ادامه فعالیت برایشان وجود نخواهد داشت.

دولت در طول روزهای گذشته تلاش کرده با اجرایی کردن برخی سیاست‌های حمایتی بار دیگر قیمت تمام شده لاستیک را برای خودروهای سنگین کاهش دهد.

بر اساس آمارهای موجود حدود ۹۰ درصد از جابجایی بار و محموله‌های اقتصادی ایران از طریق جاده انجام می‌شود.

انتهای پیام